ge­rü­mig op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ɡɛˈɾyː·mɪç/
Adjektiv
Sülven: ge·rü·mig
gerumiger gerumigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Dat Huus hett en gerümige Stuuv.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ge- + Ruum + -ig