gluus­tern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡluːs·tɐn/
Verb
Sülven: gluus·tern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
[2]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
gluus­tern
PPP:
gluus­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gluus­ter
du gluus­terst
he/se/dat gluus­tert
wi gluus­tert
ji gluus­tert
se gluus­tert
Vergangen Tiet:
ik gluus­ter
du gluus­terst
he/se/dat gluus­ter
wi gluus­tern
ji gluus­tern
se gluus­tern
Perfekt:
ik heff gluus­tert
du hest gluus­tert
he/se/dat hett gluus­tert
wi hebbt gluus­tert
ji hebbt gluus­tert
se hebbt gluus­tert
Kunjunktiv:
ik gluus­ter
du gluus­terst
he/se/dat gluus­ter
wi gluus­tern
ji gluus­tern
se gluus­tern
Imperativ:
gluus­ter!
gluus­tert!