tokie­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯ˌkiːkn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: to·kie·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit de Ogen opmarksam folgen
düütsch:
Bispelen:
[1] Kiek mi to! So warrt dat maakt!
[2] He hett mi de ganze Tiet nipp tokeken.

Verbformen:

Infinitiv:
tokie­ken
PPP:
toke­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kiek to
du ki­ckst to
he/se/dat ki­ckt to
wi kiekt to
ji kiekt to
se kiekt to
Vergangen Tiet:
ik keek to
du keekst to
he/se/dat keek to
wi ke­ken to
ji ke­ken to
se ke­ken to
Perfekt:
ik heff toke­ken
du hest toke­ken
he/se/dat hett toke­ken
wi hebbt toke­ken
ji hebbt toke­ken
se hebbt toke­ken
Kunjunktiv:
ik keek to
du keekst to
he/se/dat keek to
wi ke­ken to
ji ke­ken to
se ke­ken to
Imperativ:
kiek to!
kiekt to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + kieken