wa­cke­lig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈva·kə·lɪç/
Adjektiv
Sülven: wa·cke·lig
wackeliger wackeligst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ahn fasten Stand
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wackeln + -ig