Fle­ger op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈflɛɪ̯·ɡɐ/
Substantiv
Sülven: Fle·ger
Plural: Fle­gers m de Fle­ger
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Luftfohrtüüg
sworer as Lucht
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
bi en Schipp mit mehr Klüvers de allereerst vörn
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: flegen + -er