Üm­ge­gend op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʏmˌɡɛː·ɡənt/
Substantiv
Sülven: Üm·ge·gend
Plural: Üm­ge­ge­nden f de Üm­ge­gend
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: üm + Gegend