an­mel­len op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈanˌmɛln̩/
Verb
Sülven: an·mel·len
[1]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anmellen
PPP:
anmellt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mell an
du mellst an
he/se/dat mellt an
wi mellt an
ji mellt an
se mellt an
Vergangen Tiet:
ik mell an
du mellst an
he/se/dat mell an
wi mellen an
ji mellen an
se mellen an
Perfekt:
ik heff anmellt
du hest anmellt
he/se/dat hett anmellt
wi hebbt anmellt
ji hebbt anmellt
se hebbt anmellt
Kunjunktiv:
ik mell an
du mellst an
he/se/dat mell an
wi mellen an
ji mellen an
se mellen an
Imperativ:
mell an!
mellt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + mellen