Hoorspitt op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɔː͡ɐˌspɪt/
Substantiv
Sülven: Hoor·spitt
Plural: Hoorspeet m de Hoorspitt
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
lütt Ambolt, op den de Sees kloppt warrt

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: horen + Spitt