op­klap­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌklapm̩/
Verb
Sülven: op·klap·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­klap­pen
PPP:
op­klapp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klapp op
du klapp­st op
he/se/dat klapp­t op
wi klapp­t op
ji klapp­t op
se klapp­t op
Vergangen Tiet:
ik klapp op
du klapp­st op
he/se/dat klapp op
wi klap­pen op
ji klap­pen op
se klap­pen op
Perfekt:
ik heff op­klapp­t
du hest op­klapp­t
he/se/dat hett op­klapp­t
wi hebbt op­klapp­t
ji hebbt op­klapp­t
se hebbt op­klapp­t
Kunjunktiv:
ik klapp op
du klapp­st op
he/se/dat klapp op
wi klap­pen op
ji klap­pen op
se klap­pen op
Imperativ:
klapp op!
klapp­t op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + klappen