kun­keln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈkʊn·kəln/
Verb
Sülven: kun·keln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kunkeln
PPP:
kunkelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kunkel
du kunkelst
he/se/dat kunkelt
wi kunkelt
ji kunkelt
se kunkelt
Vergangen Tiet:
ik kunkel
du kunkelst
he/se/dat kunkel
wi kunkeln
ji kunkeln
se kunkeln
Perfekt:
ik heff kunkelt
du hest kunkelt
he/se/dat hett kunkelt
wi hebbt kunkelt
ji hebbt kunkelt
se hebbt kunkelt
Kunjunktiv:
ik kunkel
du kunkelst
he/se/dat kunkel
wi kunkeln
ji kunkeln
se kunkeln
Imperativ:
kunkel!
kunkelt!