af­pel­len op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈafˌpɛln̩/
Verb
Sülven: af·pel·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afpellen
PPP:
afpellt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pell af
du pellst af
he/se/dat pellt af
wi pellt af
ji pellt af
se pellt af
Vergangen Tiet:
ik pell af
du pellst af
he/se/dat pell af
wi pellen af
ji pellen af
se pellen af
Perfekt:
ik heff afpellt
du hest afpellt
he/se/dat hett afpellt
wi hebbt afpellt
ji hebbt afpellt
se hebbt afpellt
Kunjunktiv:
ik pell af
du pellst af
he/se/dat pell af
wi pellen af
ji pellen af
se pellen af
Imperativ:
pell af!
pellt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + pellen