hen­gahn op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈhɛnˌɡɔːn/
Verb
Sülven: hen·gahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Gah ees hen un fraag ehr na ehre Nummer.

Verbformen:

Infinitiv:
hengahn
PPP:
hengahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah hen
du geihst hen
he/se/dat geiht hen
wi gaht hen
ji gaht hen
se gaht hen
Vergangen Tiet:
ik güng hen
du güngst hen
he/se/dat güng hen
wi güngen hen
ji güngen hen
se güngen hen
Perfekt:
ik bün hengahn
du büst hengahn
he/se/dat is hengahn
wi sünd hengahn
ji sünd hengahn
se sünd hengahn
Kunjunktiv:
ik güng hen
du güngst hen
he/se/dat güng hen
wi güngen hen
ji güngen hen
se güngen hen
Imperativ:
gah hen!
gaht hen!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hen + gahn