Keen­ap­pel in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈkɛːnˌa·pəl/
zelfstandig naamwoord
Afbreking: Keen·ap·pel
Plural: Keen­äp­pel m de Keen­ap­pel West-Grupp, Märkisch
Plural: Keen­ap­pels m de Keen­ap­pel Ostfälisch
Plural: Keen­ap­peln m de Keen­ap­pel
[1]
perifere woordenschat
Nedersaksisch:
Nederlands:
Engels:
Duits:

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: Keen + Appel