natel­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈnɔːˌtɛln̩/
Verb
Silbentrennung: na·tel·len
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
natel­len
Partizip Perfekt:
natell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tell na
du tell­st na
he/se/dat tell­t na
wi tell­t na
ji tell­t na
se tell­t na
Imperfekt:
ik tell na
du tell­st na
he/se/dat tell na
wi tel­len na
ji tel­len na
se tel­len na
Perfekt:
ik heff natell­t
du hest natell­t
he/se/dat hett natell­t
wi hebbt natell­t
ji hebbt natell­t
se hebbt natell­t
Konjunktiv:
ik tell na
du tell­st na
he/se/dat tell na
wi tel­len na
ji tel­len na
se tel­len na
Imperativ:
tell na!
tell­t na!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: na + tellen