natel­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈnɔːˌtɛln̩/
Verb
Sülven: na·tel·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
natel­len
PPP:
natell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik tell na
du tell­st na
he/se/dat tell­t na
wi tell­t na
ji tell­t na
se tell­t na
Vergangen Tiet:
ik tell na
du tell­st na
he/se/dat tell na
wi tel­len na
ji tel­len na
se tel­len na
Perfekt:
ik heff natell­t
du hest natell­t
he/se/dat hett natell­t
wi hebbt natell­t
ji hebbt natell­t
se hebbt natell­t
Kunjunktiv:
ik tell na
du tell­st na
he/se/dat tell na
wi tel­len na
ji tel­len na
se tel­len na
Imperativ:
tell na!
tell­t na!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: na + tellen