gnu­cksen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɡnʊksn̩/
Verb
Silbentrennung: gnu·cksen
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
nich recht mit de Spraak rutkamen, ansetten to snacken un denn doch nix seggen
deutsch:
Beispiele:
[1] Ik heff em to Reed stellt, aver he gnucks bloot rüm.

Verbformen:

Infinitiv:
gnu­cksen
Partizip Perfekt:
gnu­ckst
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik gnu­cks
du gnu­cksst
he/se/dat gnu­ckst
wi gnu­ckst
ji gnu­ckst
se gnu­ckst
Imperfekt:
ik gnu­cks
du gnu­cksst
he/se/dat gnu­cks
wi gnu­cksen
ji gnu­cksen
se gnu­cksen
Perfekt:
ik heff gnu­ckst
du hest gnu­ckst
he/se/dat hett gnu­ckst
wi hebbt gnu­ckst
ji hebbt gnu­ckst
se hebbt gnu­ckst
Konjunktiv:
ik gnu­cks
du gnu­cksst
he/se/dat gnu­cks
wi gnu­cksen
ji gnu­cksen
se gnu­cksen
Imperativ:
gnu­cks!
gnu­ckst!