anneihn auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌnaɪ̯n/
Verb
Silbentrennung: an·neihn
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anneihn
Partizip Perfekt:
anneiht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik neih an
du neihst an
he/se/dat neiht an
wi neiht an
ji neiht an
se neiht an
Imperfekt:
ik neih an
du neihst an
he/se/dat neih an
wi neihen an
ji neihen an
se neihen an
Perfekt:
ik heff anneiht
du hest anneiht
he/se/dat hett anneiht
wi hebbt anneiht
ji hebbt anneiht
se hebbt anneiht
Konjunktiv:
ik neih an
du neihst an
he/se/dat neih an
wi neihen an
ji neihen an
se neihen an
Imperativ:
neih an!
neiht an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + neihn