inge­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌɡɛɪ̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: in·ge·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
in wat en Stoff rinfüllen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
inge­ten
Partizip Perfekt:
inga­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik geet in
du gütt­st in
he/se/dat gütt in
wi geet in
ji geet in
se geet in
Imperfekt:
ik gööt in
du göötst in
he/se/dat gööt in
wi gö­ten in
ji gö­ten in
se gö­ten in
Perfekt:
ik heff inga­ten
du hest inga­ten
he/se/dat hett inga­ten
wi hebbt inga­ten
ji hebbt inga­ten
se hebbt inga­ten
Konjunktiv:
ik gööt in
du göötst in
he/se/dat gööt in
wi gö­ten in
ji gö­ten in
se gö­ten in
Imperativ:
geet in!
geet in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + geten