inko­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌkɔu̯pm̩/
Verb
Silbentrennung: in·ko·pen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
Besorgungen maken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
inko­pen
Partizip Perfekt:
inkoff­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik koop in
du koff­st in
he/se/dat koff­t in
wi koopt in
ji koopt in
se koopt in
Imperfekt:
ik kööp in
du kööpst in
he/se/dat kööp in
wi kö­pen in
ji kö­pen in
se kö­pen in
Perfekt:
ik heff inkoff­t
du hest inkoff­t
he/se/dat hett inkoff­t
wi hebbt inkoff­t
ji hebbt inkoff­t
se hebbt inkoff­t
Konjunktiv:
ik kööp in
du kööpst in
he/se/dat kööp in
wi kö­pen in
ji kö­pen in
se kö­pen in
Imperativ:
koop in!
koopt in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + kopen