missbru­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /mɪsˈbɾuːkn̩/
Verb
Silbentrennung: miss·bru·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
englisch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
missbru­ken
Partizip Perfekt:
missbruukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik missbruuk
du missbruukst
he/se/dat missbruukt
wi missbruukt
ji missbruukt
se missbruukt
Imperfekt:
ik missbruuk
du missbruukst
he/se/dat missbruuk
wi missbru­ken
ji missbru­ken
se missbru­ken
Perfekt:
ik heff missbruukt
du hest missbruukt
he/se/dat hett missbruukt
wi hebbt missbruukt
ji hebbt missbruukt
se hebbt missbruukt
Konjunktiv:
ik missbruuk
du missbruukst
he/se/dat missbruuk
wi missbru­ken
ji missbru­ken
se missbru­ken
Imperativ:
missbruuk!
missbruukt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: miss- + bruken