rutrie­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɾuːtˌɾiːtn̩/
Verb
Silbentrennung: rut·rie·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
mit Kraft uttehn
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rutrie­ten
Partizip Perfekt:
rutre­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik riet rut
du ritt­st rut
he/se/dat ritt rut
wi riet rut
ji riet rut
se riet rut
Imperfekt:
ik reet rut
du reetst rut
he/se/dat reet rut
wi re­ten rut
ji re­ten rut
se re­ten rut
Perfekt:
ik heff rutre­ten
du hest rutre­ten
he/se/dat hett rutre­ten
wi hebbt rutre­ten
ji hebbt rutre­ten
se hebbt rutre­ten
Konjunktiv:
ik reet rut
du reetst rut
he/se/dat reet rut
wi re­ten rut
ji re­ten rut
se re­ten rut
Imperativ:
riet rut!
riet rut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rut + rieten