rut­rie­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾuːtˌɾiːtn̩/
Verb
Sülven: rut·rie·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rut­rie­ten
PPP:
rut­re­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik riet rut
du ritt­st rut
he/se/dat ritt rut
wi riet rut
ji riet rut
se riet rut
Vergangen Tiet:
ik reet rut
du reetst rut
he/se/dat reet rut
wi re­ten rut
ji re­ten rut
se re­ten rut
Perfekt:
ik heff rut­re­ten
du hest rut­re­ten
he/se/dat hett rut­re­ten
wi hebbt rut­re­ten
ji hebbt rut­re­ten
se hebbt rut­re­ten
Kunjunktiv:
ik reet rut
du reetst rut
he/se/dat reet rut
wi re­ten rut
ji re­ten rut
se re­ten rut
Imperativ:
riet rut!
riet rut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rut + rieten