utre­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌɾɛkn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·re·cken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
utstrecken
deutsch:
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utre­cken
Partizip Perfekt:
utre­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik re­ck ut
du re­ckst ut
he/se/dat re­ckt ut
wi re­ckt ut
ji re­ckt ut
se re­ckt ut
Imperfekt:
ik re­ck ut
du re­ckst ut
he/se/dat re­ck ut
wi re­cken ut
ji re­cken ut
se re­cken ut
Perfekt:
ik heff utre­ckt
du hest utre­ckt
he/se/dat hett utre­ckt
wi hebbt utre­ckt
ji hebbt utre­ckt
se hebbt utre­ckt
Konjunktiv:
ik re­ck ut
du re­ckst ut
he/se/dat re­ck ut
wi re­cken ut
ji re­cken ut
se re­cken ut
Imperativ:
re­ck ut!
re­ckt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + recken