ut­re­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌɾɛkn̩/
Verb
Sülven: ut·re·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
utstrecken
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­re­cken
PPP:
ut­re­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik reck ut
du re­ckst ut
he/se/dat re­ckt ut
wi re­ckt ut
ji re­ckt ut
se re­ckt ut
Vergangen Tiet:
ik reck ut
du re­ckst ut
he/se/dat reck ut
wi re­cken ut
ji re­cken ut
se re­cken ut
Perfekt:
ik heff ut­re­ckt
du hest ut­re­ckt
he/se/dat hett ut­re­ckt
wi hebbt ut­re­ckt
ji hebbt ut­re­ckt
se hebbt ut­re­ckt
Kunjunktiv:
ik reck ut
du re­ckst ut
he/se/dat reck ut
wi re­cken ut
ji re­cken ut
se re­cken ut
Imperativ:
reck ut!
re­ckt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + recken