utma­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌmɔːkn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·ma·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
utstellen
deutsch:
Beispiele:
[1] Hest du’n Kiekschapp utmaakt?
[2]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
[1] Kannst schimpen soveel du wullt, dat maakt mi nix ut.

Verbformen:

Infinitiv:
utma­ken
Partizip Perfekt:
utmaakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik maak ut
du maakst ut
he/se/dat maakt ut
wi maakt ut
ji maakt ut
se maakt ut
Imperfekt:
ik möök ut
du möökst ut
he/se/dat möök ut
wi mö­ken ut
ji mö­ken ut
se mö­ken ut
Perfekt:
ik heff utmaakt
du hest utmaakt
he/se/dat hett utmaakt
wi hebbt utmaakt
ji hebbt utmaakt
se hebbt utmaakt
Konjunktiv:
ik möök ut
du möökst ut
he/se/dat möök ut
wi mö­ken ut
ji mö­ken ut
se mö­ken ut
Imperativ:
maak ut!
maakt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + maken