ut­ma­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌmɔːkn̩/
Verb
Sülven: ut·ma·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­ma­ken
PPP:
ut­maakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik maak ut
du maakst ut
he/se/dat maakt ut
wi maakt ut
ji maakt ut
se maakt ut
Vergangen Tiet:
ik möök ut
du möökst ut
he/se/dat möök ut
wi mö­ken ut
ji mö­ken ut
se mö­ken ut
Perfekt:
ik heff ut­maakt
du hest ut­maakt
he/se/dat hett ut­maakt
wi hebbt ut­maakt
ji hebbt ut­maakt
se hebbt ut­maakt
Kunjunktiv:
ik möök ut
du möökst ut
he/se/dat möök ut
wi mö­ken ut
ji mö­ken ut
se mö­ken ut
Imperativ:
maak ut!
maakt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + maken