opja­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌjɔːɡn̩/
Verb
Silbentrennung: op·ja·gen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
opstahn maken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opja­gen
Partizip Perfekt:
opjaagt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik jaag op
du jaagst op
he/se/dat jaagt op
wi jaagt op
ji jaagt op
se jaagt op
Imperfekt:
ik jaag op
du jaagst op
he/se/dat jaag op
wi ja­gen op
ji ja­gen op
se ja­gen op
Perfekt:
ik heff opjaagt
du hest opjaagt
he/se/dat hett opjaagt
wi hebbt opjaagt
ji hebbt opjaagt
se hebbt opjaagt
Konjunktiv:
ik jaag op
du jaagst op
he/se/dat jaag op
wi ja­gen op
ji ja­gen op
se ja­gen op
Imperativ:
jaag op!
jaagt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + jagen