op­ja­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌjɔːɡn̩/
Verb
Sülven: op·ja·gen
[1]
Opbowoortschatt
Bispelen:
Jaag de Keih man op, de noch in de Boxen liggt.

Verbformen:

Infinitiv:
op­ja­gen
PPP:
op­jaagt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik jaag op
du jaagst op
he/se/dat jaagt op
wi jaagt op
ji jaagt op
se jaagt op
Vergangen Tiet:
ik jaag op
du jaagst op
he/se/dat jaag op
wi ja­gen op
ji ja­gen op
se ja­gen op
Perfekt:
ik heff op­jaagt
du hest op­jaagt
he/se/dat hett op­jaagt
wi hebbt op­jaagt
ji hebbt op­jaagt
se hebbt op­jaagt
Kunjunktiv:
ik jaag op
du jaagst op
he/se/dat jaag op
wi ja­gen op
ji ja­gen op
se ja­gen op
Imperativ:
jaag op!
jaagt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + jagen