ansche­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌʃɛɪ̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: an·sche·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
niederländisch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ansche­ten
Partizip Perfekt:
anscha­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik scheet an
du schütt­st an
he/se/dat schütt an
wi scheet an
ji scheet an
se scheet an
Imperfekt:
ik schööt an
du schöötst an
he/se/dat schööt an
wi schö­ten an
ji schö­ten an
se schö­ten an
Perfekt:
ik heff anscha­ten
du hest anscha­ten
he/se/dat hett anscha­ten
wi hebbt anscha­ten
ji hebbt anscha­ten
se hebbt anscha­ten
Konjunktiv:
ik schööt an
du schöötst an
he/se/dat schööt an
wi schö­ten an
ji schö­ten an
se schö­ten an
Imperativ:
scheet an!
scheet an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + scheten