loosbin­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈlɔu̯sˌbɪn̩/
Verb
Silbentrennung: loos·bin·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
von wat lösen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
loosbin­nen
Partizip Perfekt:
loosbun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik binn loos
du binn­st loos
he/se/dat binn­t loos
wi binn­t loos
ji binn­t loos
se binn­t loos
Imperfekt:
ik bünn loos
du bündst loos
he/se/dat bünn loos
wi bün­nen loos
ji bün­nen loos
se bün­nen loos
Perfekt:
ik heff loosbun­nen
du hest loosbun­nen
he/se/dat hett loosbun­nen
wi hebbt loosbun­nen
ji hebbt loosbun­nen
se hebbt loosbun­nen
Konjunktiv:
ik bünn loos
du bündst loos
he/se/dat bünn loos
wi bün­nen loos
ji bün­nen loos
se bün­nen loos
Imperativ:
binn loos!
binn­t loos!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: loos + binnen