utspi­cke­le­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːt·spɪ·kəˌlɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: ut·spi·cke·le·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht

Verbformen:

Infinitiv:
utspi­cke­le­ren
Partizip Perfekt:
utspi­cke­leert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik spi­cke­leer ut
du spi­cke­leerst ut
he/se/dat spi­cke­leert ut
wi spi­cke­leert ut
ji spi­cke­leert ut
se spi­cke­leert ut
Imperfekt:
ik spi­cke­leer ut
du spi­cke­leerst ut
he/se/dat spi­cke­leer ut
wi spi­cke­le­ren ut
ji spi­cke­le­ren ut
se spi­cke­le­ren ut
Perfekt:
ik heff utspi­cke­leert
du hest utspi­cke­leert
he/se/dat hett utspi­cke­leert
wi hebbt utspi­cke­leert
ji hebbt utspi­cke­leert
se hebbt utspi­cke­leert
Konjunktiv:
ik spi­cke­leer ut
du spi­cke­leerst ut
he/se/dat spi­cke­leer ut
wi spi­cke­le­ren ut
ji spi­cke­le­ren ut
se spi­cke­le­ren ut
Imperativ:
spi­cke­leer ut!
spi­cke­leert ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + spickeleren