ut­spi­cke­le­ren in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈuːt·spɪ·kəˌlɛː·ɾən/
werkwoord
Afbreking: ut·spi·cke·le·ren
[1]
geavanceerde woordenschat

Werkwoordvormen:

infinitief:
ut­spi­cke­le­ren
voltooid deelwoord:
ut­spi­cke­leert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik spi­cke­leer ut
du spi­cke­leerst ut
he/se/dat spi­cke­leert ut
wi spi­cke­leert ut
ji spi­cke­leert ut
se spi­cke­leert ut
verleden:
ik spi­cke­leer ut
du spi­cke­leerst ut
he/se/dat spi­cke­leer ut
wi spi­cke­le­ren ut
ji spi­cke­le­ren ut
se spi­cke­le­ren ut
voltooid:
ik heff ut­spi­cke­leert
du hest ut­spi­cke­leert
he/se/dat hett ut­spi­cke­leert
wi hebbt ut­spi­cke­leert
ji hebbt ut­spi­cke­leert
se hebbt ut­spi­cke­leert
conjunctief:
ik spi­cke­leer ut
du spi­cke­leerst ut
he/se/dat spi­cke­leer ut
wi spi­cke­le­ren ut
ji spi­cke­le­ren ut
se spi­cke­le­ren ut
imperatief:
spi­cke­leer ut!
spi­cke­leert ut!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: ut + spickeleren