utfin­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌfɪn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·fin·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Saak utkloken
englisch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utfin­nen
Partizip Perfekt:
utfun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik finn ut
du finn­st ut
he/se/dat finn­t ut
wi finn­t ut
ji finn­t ut
se finn­t ut
Imperfekt:
ik fünn ut
du fündst ut
he/se/dat fünn ut
wi fün­nen ut
ji fün­nen ut
se fün­nen ut
Perfekt:
ik heff utfun­nen
du hest utfun­nen
he/se/dat hett utfun­nen
wi hebbt utfun­nen
ji hebbt utfun­nen
se hebbt utfun­nen
Konjunktiv:
ik fünn ut
du fündst ut
he/se/dat fünn ut
wi fün­nen ut
ji fün­nen ut
se fün­nen ut
Imperativ:
finn ut!
finn­t ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + finnen