utfin­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌfɪn̩/
Verb
Sülven: ut·fin·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Saak utkloken
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utfin­nen
PPP:
utfun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik finn ut
du finn­st ut
he/se/dat finn­t ut
wi finn­t ut
ji finn­t ut
se finn­t ut
Vergangen Tiet:
ik fünn ut
du fündst ut
he/se/dat fünn ut
wi fün­nen ut
ji fün­nen ut
se fün­nen ut
Perfekt:
ik heff utfun­nen
du hest utfun­nen
he/se/dat hett utfun­nen
wi hebbt utfun­nen
ji hebbt utfun­nen
se hebbt utfun­nen
Kunjunktiv:
ik fünn ut
du fündst ut
he/se/dat fünn ut
wi fün­nen ut
ji fün­nen ut
se fün­nen ut
Imperativ:
finn ut!
finn­t ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + finnen