spö­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈspøːy̯kn̩/ 🔊︎
Verb
Silbentrennung: spö·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
as en Spöök rümlopen
deutsch:
spuken
englisch:
spook

Verbformen:

Infinitiv:
spö­ken
Partizip Perfekt:
spöökt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik spöök
du spöökst
he/se/dat spöökt
wi spöökt
ji spöökt
se spöökt
Imperfekt:
ik spöök
du spöökst
he/se/dat spöök
wi spö­ken
ji spö­ken
se spö­ken
Perfekt:
ik heff spöökt
du hest spöökt
he/se/dat hett spöökt
wi hebbt spöökt
ji hebbt spöökt
se hebbt spöökt
Konjunktiv:
ik spöök
du spöökst
he/se/dat spöök
wi spö­ken
ji spö­ken
se spö­ken
Imperativ:
spöök!
spöökt!