an­fre­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌfɾɛɪ̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: an·fre·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
De Kartuffeln sünd uns ok anfroren.
[2]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­fre­ren
Partizip Perfekt:
an­fro­ren
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik freer an
du freerst an
he/se/dat freert an
wi freert an
ji freert an
se freert an
Imperfekt:
ik freer an
du freerst an
he/se/dat freer an
wi fre­ren an
ji fre­ren an
se fre­ren an
Perfekt:
ik bün an­fro­ren
du büst an­fro­ren
he/se/dat is an­fro­ren
wi sünd an­fro­ren
ji sünd an­fro­ren
se sünd an­fro­ren
Konjunktiv:
ik freer an
du freerst an
he/se/dat freer an
wi fre­ren an
ji fre­ren an
se fre­ren an
Imperativ:
freer an!
freert an!
Infinitiv:
an­fre­ren
Partizip Perfekt:
an­fro­ren
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik freer an
du früst an
he/se/dat früst an
wi freert an
ji freert an
se freert an
Imperfekt:
ik freer an
du freerst an
he/se/dat freer an
wi fre­ren an
ji fre­ren an
se fre­ren an
Perfekt:
ik bün an­fro­ren
du büst an­fro­ren
he/se/dat is an­fro­ren
wi sünd an­fro­ren
ji sünd an­fro­ren
se sünd an­fro­ren
Konjunktiv:
ik freer an
du freerst an
he/se/dat freer an
wi fre­ren an
ji fre­ren an
se fre­ren an
Imperativ:
freer an!
freert an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + freren