an­gnurr­n auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌɡnʊ͡ɐn/
Verb
Silbentrennung: an·gnurrn
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
De Hund hett mi angnurrt.

Verbformen:

Infinitiv:
an­gnurr­n
Partizip Perfekt:
an­gnurr­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik gnurr an
du gnurr­st an
he/se/dat gnurr­t an
wi gnurr­t an
ji gnurr­t an
se gnurr­t an
Imperfekt:
ik gnurr an
du gnurr­st an
he/se/dat gnurr an
wi gnur­ren an
ji gnur­ren an
se gnur­ren an
Perfekt:
ik heff an­gnurr­t
du hest an­gnurr­t
he/se/dat hett an­gnurr­t
wi hebbt an­gnurr­t
ji hebbt an­gnurr­t
se hebbt an­gnurr­t
Konjunktiv:
ik gnurr an
du gnurr­st an
he/se/dat gnurr an
wi gnur­ren an
ji gnur­ren an
se gnur­ren an
Imperativ:
gnurr an!
gnurr­t an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + gnurrn