a­pen­bre­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔːpm̩ˌbɾɛːkn̩/
Verb
Silbentrennung: a·pen·bre·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
a­pen­bre­ken
Partizip Perfekt:
a­pen­bra­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik breek apen
du bri­ckst apen
he/se/dat bri­ckt apen
wi breekt apen
ji breekt apen
se breekt apen
Imperfekt:
ik bröök apen
du bröökst apen
he/se/dat bröök apen
wi brö­ken apen
ji brö­ken apen
se brö­ken apen
Perfekt:
ik heff a­pen­bra­ken
du hest a­pen­bra­ken
he/se/dat hett a­pen­bra­ken
wi hebbt a­pen­bra­ken
ji hebbt a­pen­bra­ken
se hebbt a­pen­bra­ken
Konjunktiv:
ik bröök apen
du bröökst apen
he/se/dat bröök apen
wi brö­ken apen
ji brö­ken apen
se brö­ken apen
Imperativ:
breek apen!
breekt apen!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: apen + breken