weg­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈvɛçˌføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: weg·föh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Düt Johr föhrt wi nich weg un blievt tohuus.

Verbformen:

Infinitiv:
weg­föh­ren
Partizip Perfekt:
weg­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik föhr weg
du föhrst weg
he/se/dat föhrt weg
wi föhrt weg
ji föhrt weg
se föhrt weg
Imperfekt:
ik föhr weg
du föhrst weg
he/se/dat föhr weg
wi föh­ren weg
ji föh­ren weg
se föh­ren weg
Perfekt:
ik bün weg­föhrt
du büst weg­föhrt
he/se/dat is weg­föhrt
wi sünd weg­föhrt
ji sünd weg­föhrt
se sünd weg­föhrt
Konjunktiv:
ik föhr weg
du föhrst weg
he/se/dat föhr weg
wi föh­ren weg
ji föh­ren weg
se föh­ren weg
Imperativ:
föhr weg!
föhrt weg!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: weg + föhren