ver­klö­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈkløːy̯n̩/
Verb
Silbentrennung: ver·klö·nen
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
ver­klö­nen
Partizip Perfekt:
ver­klöönt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ver­klöön
du ver­klöönst
he/se/dat ver­klöönt
wi ver­klöönt
ji ver­klöönt
se ver­klöönt
Imperfekt:
ik ver­klöön
du ver­klöönst
he/se/dat ver­klöön
wi ver­klö­nen
ji ver­klö­nen
se ver­klö­nen
Perfekt:
ik heff ver­klöönt
du hest ver­klöönt
he/se/dat hett ver­klöönt
wi hebbt ver­klöönt
ji hebbt ver­klöönt
se hebbt ver­klöönt
Konjunktiv:
ik ver­klöön
du ver­klöönst
he/se/dat ver­klöön
wi ver­klö­nen
ji ver­klö­nen
se ver­klö­nen
Imperativ:
ver­klöön!
ver­klöönt!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ver- + klönen