rüm­tü­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ɾˈʏmˌtyːn̩/
Verb
Silbentrennung: rüm·tü·nen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
He tüünt jümmer so veel rüm, em kannst nix löven.

Verbformen:

Infinitiv:
rüm­tü­nen
Partizip Perfekt:
rüm­tüünt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tüün rüm
du tüünst rüm
he/se/dat tüünt rüm
wi tüünt rüm
ji tüünt rüm
se tüünt rüm
Imperfekt:
ik tüün rüm
du tüünst rüm
he/se/dat tüün rüm
wi tü­nen rüm
ji tü­nen rüm
se tü­nen rüm
Perfekt:
ik heff rüm­tüünt
du hest rüm­tüünt
he/se/dat hett rüm­tüünt
wi hebbt rüm­tüünt
ji hebbt rüm­tüünt
se hebbt rüm­tüünt
Konjunktiv:
ik tüün rüm
du tüünst rüm
he/se/dat tüün rüm
wi tü­nen rüm
ji tü­nen rüm
se tü­nen rüm
Imperativ:
tüün rüm!
tüünt rüm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rüm + tünen