üm­ge­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌɡɛːm̩/
Verb
Silbentrennung: üm·ge·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­ge­ven
Partizip Perfekt:
üm­ge­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik üm­geev
du üm­giff­st
he/se/dat üm­giff­t
wi üm­geevt
ji üm­geevt
se üm­geevt
Imperfekt:
ik üm­gaff
du üm­gaff­st
he/se/dat üm­gaff
wi üm­gaf­fen
ji üm­gaf­fen
se üm­gaf­fen
Perfekt:
ik heff üm­ge­ven
du hest üm­ge­ven
he/se/dat hett üm­ge­ven
wi hebbt üm­ge­ven
ji hebbt üm­ge­ven
se hebbt üm­ge­ven
Konjunktiv:
ik üm­gaff
du üm­gaff­st
he/se/dat üm­gaff
wi üm­gaf­fen
ji üm­gaf­fen
se üm­gaf­fen
Imperativ:
üm­giff!
üm­giff­t!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + geven