an­schre’­en auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌʃɾɛɪ̯·ən/
Verb
Silbentrennung: an·schre’·en
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:
Beispiele:
Schree mi nich an!

Verbformen:

Infinitiv:
anschre’en
Partizip Perfekt:
anschreet
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schree an
du schreest an
he/se/dat schreet an
wi schreet an
ji schreet an
se schreet an
Imperfekt:
ik schree an
du schreest an
he/se/dat schree an
wi schreen an
ji schreen an
se schreen an
Perfekt:
ik heff anschreet
du hest anschreet
he/se/dat hett anschreet
wi hebbt anschreet
ji hebbt anschreet
se hebbt anschreet
Konjunktiv:
ik schree an
du schreest an
he/se/dat schree an
wi schreen an
ji schreen an
se schreen an
Imperativ:
schree an!
schreet an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + schre’en