loos­schru­ven auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈlɔu̯sˌʃɾuːm̩/
Verb
Silbentrennung: loos·schru·ven
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
loosschruven
Partizip Perfekt:
loosschruuvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schruuv loos
du schruuvst loos
he/se/dat schruuvt loos
wi schruuvt loos
ji schruuvt loos
se schruuvt loos
Imperfekt:
ik schruuv loos
du schruuvst loos
he/se/dat schruuv loos
wi schruven loos
ji schruven loos
se schruven loos
Perfekt:
ik heff loosschruuvt
du hest loosschruuvt
he/se/dat hett loosschruuvt
wi hebbt loosschruuvt
ji hebbt loosschruuvt
se hebbt loosschruuvt
Konjunktiv:
ik schruuv loos
du schruuvst loos
he/se/dat schruuv loos
wi schruven loos
ji schruven loos
se schruven loos
Imperativ:
schruuv loos!
schruuvt loos!
Infinitiv:
loosschruven
Partizip Perfekt:
loosschraven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schruuv loos
du schruuvst loos
he/se/dat schruuvt loos
wi schruuvt loos
ji schruuvt loos
se schruuvt loos
Imperfekt:
ik schrööv loos
du schröövst loos
he/se/dat schrööv loos
wi schröven loos
ji schröven loos
se schröven loos
Perfekt:
ik heff loosschraven
du hest loosschraven
he/se/dat hett loosschraven
wi hebbt loosschraven
ji hebbt loosschraven
se hebbt loosschraven
Konjunktiv:
ik schrööv loos
du schröövst loos
he/se/dat schrööv loos
wi schröven loos
ji schröven loos
se schröven loos
Imperativ:
schruuv loos!
schruuvt loos!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: loos + schruven