bi­har­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈbiːˌha͡ɐkn̩/
Verb
Silbentrennung: bi·har·ken
plattdeutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
biharken
Partizip Perfekt:
biharkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hark bi
du harkst bi
he/se/dat harkt bi
wi harkt bi
ji harkt bi
se harkt bi
Imperfekt:
ik hark bi
du harkst bi
he/se/dat hark bi
wi harken bi
ji harken bi
se harken bi
Perfekt:
ik heff biharkt
du hest biharkt
he/se/dat hett biharkt
wi hebbt biharkt
ji hebbt biharkt
se hebbt biharkt
Konjunktiv:
ik hark bi
du harkst bi
he/se/dat hark bi
wi harken bi
ji harken bi
se harken bi
Imperativ:
hark bi!
harkt bi!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: bi + harken