an­blö­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌbløːkn̩/
Verb
Silbentrennung: an·blö·ken
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Se hebbt sik streden un sik richtig anblöökt.

Verbformen:

Infinitiv:
anblöken
Partizip Perfekt:
anblöökt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik blöök an
du blöökst an
he/se/dat blöökt an
wi blöökt an
ji blöökt an
se blöökt an
Imperfekt:
ik blöök an
du blöökst an
he/se/dat blöök an
wi blöken an
ji blöken an
se blöken an
Perfekt:
ik heff anblöökt
du hest anblöökt
he/se/dat hett anblöökt
wi hebbt anblöökt
ji hebbt anblöökt
se hebbt anblöökt
Konjunktiv:
ik blöök an
du blöökst an
he/se/dat blöök an
wi blöken an
ji blöken an
se blöken an
Imperativ:
blöök an!
blöökt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + blöken