bün­geln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈbʏn·ɡəln/
Verb
Silbentrennung: bün·geln
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
bün­geln
Partizip Perfekt:
bün­gelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bün­gel
du bün­gelst
he/se/dat bün­gelt
wi bün­gelt
ji bün­gelt
se bün­gelt
Imperfekt:
ik bün­gel
du bün­gelst
he/se/dat bün­gel
wi bün­geln
ji bün­geln
se bün­geln
Perfekt:
ik heff bün­gelt
du hest bün­gelt
he/se/dat hett bün­gelt
wi hebbt bün­gelt
ji hebbt bün­gelt
se hebbt bün­gelt
Konjunktiv:
ik bün­gel
du bün­gelst
he/se/dat bün­gel
wi bün­geln
ji bün­geln
se bün­geln
Imperativ:
bün­gel!
bün­gelt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Büngel