ut­snu­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌsnuːm̩/
Verb
Silbentrennung: ut·snu·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
He snüfft so luut ut, dor warrst meist bang bi.

Verbformen:

Infinitiv:
ut­snu­ven
Partizip Perfekt:
ut­sna­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik snuuv ut
du snüf­fst ut
he/se/dat snüf­ft ut
wi snuuvt ut
ji snuuvt ut
se snuuvt ut
Imperfekt:
ik snööv ut
du snöövst ut
he/se/dat snööv ut
wi snö­ven ut
ji snö­ven ut
se snö­ven ut
Perfekt:
ik heff ut­sna­ven
du hest ut­sna­ven
he/se/dat hett ut­sna­ven
wi hebbt ut­sna­ven
ji hebbt ut­sna­ven
se hebbt ut­sna­ven
Konjunktiv:
ik snööv ut
du snöövst ut
he/se/dat snööv ut
wi snö­ven ut
ji snö­ven ut
se snö­ven ut
Imperativ:
snuuv ut!
snuuvt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + snuven