üm­fal­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌfaln̩/
Verb
Silbentrennung: üm·fal·len
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
ümkippen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­fal­len
Partizip Perfekt:
üm­fool­lt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fall üm
du fal­lst üm
he/se/dat fol­lt üm
wi fol­lt üm
ji fol­lt üm
se fol­lt üm
Imperfekt:
ik fall üm
du fal­lst üm
he/se/dat fall üm
wi fal­len üm
ji fal­len üm
se fal­len üm
Perfekt:
ik bün üm­fool­lt
du büst üm­fool­lt
he/se/dat is üm­fool­lt
wi sünd üm­fool­lt
ji sünd üm­fool­lt
se sünd üm­fool­lt
Konjunktiv:
ik fall üm
du fal­lst üm
he/se/dat fall üm
wi fal­len üm
ji fal­len üm
se fal­len üm
Imperativ:
fall üm!
fool­lt üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + fallen