üm­fal­len in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈʏmˌfaln̩/
werkwoord
Afbreking: üm·fal·len
[1]
geavanceerde woordenschat
Nedersaksisch:
Nederlands:
Engels:
Duits:
Examples:

Werkwoordvormen:

infinitief:
üm­fal­len
voltooid deelwoord:
üm­ful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik fall üm
du fall­st üm
he/se/dat fall­t üm
wi fall­t üm
ji fall­t üm
se fall­t üm
verleden:
ik füll üm
du füll­st üm
he/se/dat füll üm
wi fül­len üm
ji fül­len üm
se fül­len üm
voltooid:
ik bün üm­ful­len
du büst üm­ful­len
he/se/dat is üm­ful­len
wi sünd üm­ful­len
ji sünd üm­ful­len
se sünd üm­ful­len
conjunctief:
ik füll üm
du füll­st üm
he/se/dat füll üm
wi fül­len üm
ji fül­len üm
se fül­len üm
imperatief:
fall üm!
fall­t üm!
infinitief:
üm­fal­len
voltooid deelwoord:
üm­fal­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik fall üm
du fall­st üm
he/se/dat fall­t üm
wi fall­t üm
ji fall­t üm
se fall­t üm
verleden:
ik full üm
du full­st üm
he/se/dat full üm
wi ful­len üm
ji ful­len üm
se ful­len üm
voltooid:
ik bün üm­fal­len
du büst üm­fal­len
he/se/dat is üm­fal­len
wi sünd üm­fal­len
ji sünd üm­fal­len
se sünd üm­fal­len
conjunctief:
ik full üm
du full­st üm
he/se/dat full üm
wi ful­len üm
ji ful­len üm
se ful­len üm
imperatief:
fall üm!
fall­t üm!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: üm + fallen